Książkownia Magrat

"Louis de Pointe du Lac, arystokrata z Luizjany, opowiada dziennikarzowi o swojej podróży przez życie i nieśmiertelność. Zmieniony w wampira przez ponurego Lestata, wiedzie egzystencję, której nie rozumie i do końca nie akceptuje. Jedyną jego towarzyszką jest Claudia - ukochana kobieta zaklęta w ciele dziecka. Łączy ich chęć poznania podobnych sobie istot i zajadła nienawiść do własnego stwórcy - Lestata. Nasyciwszy się zemstą, Louis i Claudia wyruszają na wyprawę do Europy, by znaleźć swoje miejsce i odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Spotkany w Paryżu Armand wprowadza ich w społeczność wampirów. Wydana w 1976 roku pierwsza część "Kronik wampirów" to bestsellerowy debiut Anne Rice, który legł u podstaw jej błyskotliwej kariery"

Mam mocno mieszane uczucia jak ocenić tą książkę. Pod koniec miałam wrażenie, że pisały ją dwie osoby.

Zacznijmy od początku. Rozpoczyna się wywiad, a właściwie monolog Louisa z dziennikarzem. Historia zaczyna intrygować, mam wrażenie, że zaraz coś się wydarzy. W myślach kołacze mi się  wyblakłe wspomnienie filmowej wersji.

Porównanie nie jest jednak mocne, gdyż film oglądałam lata temu, nie przeszkadza więc w lekturze.

Wracając do książki. Historia przeprowadza krok po kroku przemianą Loisa w wampira i jego walkę z samym sobą, dla utrzymania części swojego człowieczeństwa. Dokładnie opisuje, wędrówki, spotkane osoby, wynajmowane mieszkania, ofiary, poznanie Claudii, to jak zdobywali pieniądze itp.

Mija kilkadziesiąt lat, Claudia zaczyna się buntować przeciwko Lestatowi. W końcu udaje jej się prosić o pomoc Loisa. Od momentu zniknięcia Lestata cała fabuła upada.

Mam wrażenie, że panuje ogromny chaos, którego sama autorka nie potrafiła ujarzmić. Czy może to zamierzony efekt, żeby pokazać jak silnym spoiwem był Lestat?

Chwilami czytam zdanie i cofam się na poprzednią stronę, bo mam wrażenie jakbym opuściła kilka stron. Jednak nie, wszystko jest tak jak przeczytałam. Anne Rice bawi się akcją, zbytnio ją przyspieszając. Czy może ja byłam niedostatecznie skoncentrowana?

Największe zamieszanie następuje od przyjazdu do Paryża i poznaniu teatru wampirów. Po prostu powstaje zlepek zdarzeń i wątków, nieporadnie związanych w całość.

Ciekawość chyba jednak będzie górą i zakupię kolejny tom, aby się przekonać, czy inne są lepsze, czy może gorsze. Dodatkowo nabrałam ochoty na ponowne obejrzenie filmu.

7.5/10